Monday, 17 November 2008


Kooththan Cheemaaகூத்தன் சீமாKūttaṉ cīmāKooththan+cheemaaThe lands / locality of a male theatrical artist
A male theatrical artist, a male member of the ancient community of theatrical artists, a dancer or an actor (Changkam Tamil Diction); Siva in the form of dancing (Tamil devotional literature), a personal name; Kooththach-chaakkaiyar: Dancers or actors of a particular type of theatrical performance called Chaakkaik-kooththu (Chilappathikaaram); Kooththiyar, Aadat-kooththiyar: Feminine form of Kooththan, female dancers, actresses and courtesans (Chilappathikaaram and Ma'nimeakalai); Kooththiyal madanthai: Feminine form of Kooththan, same as Aadat Kooththiyar (Ma'nimeakalai); Kooththu: Dance and drama of several types (Kaliththokai and post-Changkam literature such as Chilappathikaaram); Thamizhk-kooththu: A type of theatre / dance indigenous to the ancient Tamil country; Thamizhk-kooththanaar: The performers of Thamizhk-kooththu (Changkam Diction, Akanaanoo'ru and Pu'ranaanoo'ru); Chingka'lak-kooththu: A dance or theatre indigenous to the island of Sri Lanka (Pagncha Marapu, a Tamil work of c.8th century AD).
locality or a large plot of land defined with boundaries (Eezham Tamil) 1. From Cheermai > Cheemai: Country, territory, foreign, place of reputation; Cheemaip-pattu: Jurisdiction, Seigniory (a noble man's domain such as a Zameen) (Winslow's Tamil Dictionary); 2. Seemaava (singular noun), seemaa (plural noun): Boundary, limit, landmark, bank, shore (Sinhala); Seemaa, Seemaanta, Seemamta: Boundary, field, outskirts of a village (Prakrit); Seeman, Seemanta, Seemaanta, Seemaantara: Boundary, boundary of a village (Sanskrit); Sima: Boundary, border (Old Dhivehi / Maldivian; it becomes Hima, Himen, Himma etc in the island names of Maldives; H / S interchange) Cheemaa is a suffix for locality names in Eezham Tamil, found mostly in the land deeds. The word in its usage is an equivalent to another suffix for locality, called Pulam. The distribution of the suffix Cheemaa is largely confined to the Jaffna peninsula.The shade of meaning with which it is used in Eezham Tamil to indicate a locality or a plot of land is peculiar compared to the usage of its cognate Cheemai in Standard Tamil and in Tamil Nadu.Cheemai in standard Tamil and in its usages in Tamil Nadu stand for a principality or a noble man's domains (as in Sivakankaich-cheemai), foreign land (as in Akkaraich-cheemai), a prestigious place (old usages), Western countries, anything from Western culture (colonial usage as in Cheemaik kudivakai for foreign liquer) etc.Many of the Zameens (domains of feudal lords; fiefdoms or chiefdoms of those who received land endowments in feudal and colonial times) were called Cheemai in Tamil Nadu.The Tamil word is said to have come from 'Cheermai', which means anything good and prosperous. In the context of Cheemai it may mean good and prosperous land.Another relevant etymology and a set of cognates can be found in Prakrit, Sanskrit, Sinhala and Maldivian languages. (See table). The word Seemaa and its related cognates in these languages basically mean a defined land with set boundaries.There is a strong probability that Tamil and Prakrit usages in this context share common origins. However, regional shades of meanings differ: In Eezham Tamil it is only a locality or a plot of land. In Sinhala place name usages such as Madul-seemaa it is for a district (Madul > Ma'ndala : district). In Tamil Nadu it is a principality.

Dancing Siva is known as Kooththan in Tamil devotional literature. [Photo courtesy:]

Chaakkiyar-kooththu, Kerala. The Chaakkiyar are a community of theatrical artists attached to temples of Kerala. This community and the kooththu are mentioned in Chilappathikaaram. Kerala is a repository of many forms of ancient Tamil kooththu, even though they are sanskriticised in theme now. [Photo courtesy:]

Nangiyar-kooththu, Kerala. The term literally means the kooththu of women. [Photo courtesy:]

Thoal-paavaik-kooththu (shadow puppetry), Kerala. [Photo courtesy:]

Theruk-kooththu (street play), Tamil Nadu, still performed as a folk theatre. [Photo courtesy: !!devi!! photostream,]

Theruk-kooththu (street play), now institutionalized as an elite theatre by Kannapa Thambiran Group. [Photo courtesy: The Hindu]

Professor K. Kanapathipillai: Hailing from Point Pedro, Jaffna, Kanapathipillai was a student of Rev. Fr. Kingsbury (Son of C.W. Thamotharam pillai) and Swami Vipulanandar at the then University college of Ceylon and at Annamalai University. He received his PhD from the University of London, and in 1948 became the professor of Tamil at the University of Ceylon, first in Colombo, and later at Peradeniya. [Photo courtesy: ThirdEye2005.blogspot]

Changiliayan kooththu, performed at Chillaalai, a stronghold of Catholic Christianity in Jaffna. [Photo courtesy:]

St. Christopher-kooththu performed in Jaffna. [Photo courtesy:]

Vasanthan kooththu performed by the students of Jaffna University. [TamilNet File Photo ]

Recent efforts of reviving kooththu in the traditional villages known for it in Batticaloa through participatory research. [Photo courtesy: ThirdEye2005.blogspot]

An old photograph of female temple dancers. [Photo courtesy:]
Kooththu is a Tamil word for dance, drama and theatre, found used since Changkam times. Professionals or a clan of people who performed them were called Kooththar. Both males and females were members of this group. (Kooththan: singular masculine; Kooththi: singular feminine; Kooththar: plural masculine and Kooththiyar: plural feminine).The references to Thamizhk-kooththar in the Changkam literature and Chingka'lak-kooththu in an 8th century AD Tamil literature, Pagncha Marapu, indicate the prevalence of indigenous forms of theatre in the South India – Sri Lanka region, right from early times. A literature like Chilappathikaaram comes out with a wide classification of the kooththu forms found in the Tamil tradition. The references to Nada (professionals or clan of theatre artists) in the Brahmi inscriptions of Sri Lanka also should be noted in this context. The Chingka'lak-kooththu, according to Pagncha Marapu, was slower in motion compared to the other types. The Paa'nar-Vi'raliyar-Kooththar tradition of the Changkam times later evolved in two ways in the Tamil culture. One stream, synthesized as the classical Bharata-naaddiyam, became associated with temples and socially evolved into the Nadduvar-Theavathaasi (Devadasi) institution. The other stream remained at folk level and retained the term Kooththu.The degeneration of both the institutions and the changed social status of the artists are reflected in the derogatory meanings in later Tamil for the words Thaasi, Theavadiyaa'l, Kooththi, Kooththiyaa'l, etc. (Note all of them feminine forms). They meant prostitute, concubine or a woman of loose morals. Both the said streams were flourishing in the Eezham Tamil culture.Documentary evidences are available for the popularity of the Theavathaasi institution associated with the temples of Thirukkoayil and Thirukoa'namalai (Trincomalee) in the Eastern province and with Va'n'naarpa'n'nai and Nalloor in Jaffna (James Cordiner on Thirukkoayil; Koa'nesar Kalveddu on Trincomalee, Kanaki Puraa'nam on Va'n'naarpa'n'nai and Navalar's writings on Nalloor Kanthasaami temple).An Eezham Tamil female dancer attached to Ponnampalavaa'neasvarar temple of Colombo wrote a book on the institution of female dancers and her family tradition in 1911. This book, available in the Jaffna University library, is in a highly decayed condition. Another Eezham Tamil scholar, Ampalavana Navalar, supervised a publication in the late 19th century, on the etiquette of female dancers and the kinds of dances they have to perform on various occasions in the temples.The community of the performing artists was matriarchal. Children went after mother's name. The initials found in the name of the late, A. Che. Muruganandam, the well-known Eezham Tamil writer belonging to the community, stood for A'laveddi, his place of birth and Chellakka'ndu, his mother's name. This was similar to the practice of the community in Tamil Nadu, as could be seen in the name of the world-renowned singer, the late M.S. Subbulakshmi: Madurai (place) and Shanmugavadivu (mother's name).In Jaffna peninsula, A'laveddi and I'nuvil were the strongholds of the artists of the traditional institutions. Traditional female artists prevailed until 1960s in these villages.The dance by female artists on the occasion of temple festivals was known by the names Chinna-mea'lam, Chathir (Sathir), Chathir-kachcheari or Chathir-aaddam. The term Chinna-mea'lam is especially of Eezham Tamil usage. It literally means the 'little drum'. It was called so, because the dance was accompanied by a musical instrument called Maththa'lam (Mridangam), which is a smaller percussion instrument compared to Mea'lam, a bigger one. The dance used to take place after the main performance, i.e., Mea'lam accompanied with Naathasvaram (wind instrument), by the male members of the same community. The movement against the institution of Temple dancers in Jaffna, denouncing it as a religious and social evil, started with Arumuga Navalar (Aa'rumuka Naavalar) when he fought a failed battle to abolish the dance at Nalloor Kanthasaami temple. In fact it was the criticism of the Christian missionaries against such native religious practices that impelled him in the venture, perceived by him as reformation.When Mahatma Gandhi visited Jaffna in 1927, some social activists of Jaffna appealed to him to advice the public against the performance of female dancers in temple festivals. In his speech at Jaffna Hindu College, Gandhi was reported to have said that if what he had heard was true then they (people) were 'converting their temples into dens of prostitution'. (Jaffna Hindu College, Diamond Jubilee Number, 1965).By mid 60s, the temple dance was completely abolished. But, Naathasvaram and Thavil (Mea'lam), performed by the male members of the community were highly received and became acclaimed symbols of Tamil culture.The rediscovery of Paratha-naaddiyam (Bharata Natyam) by the elite of the society as a sophisticated form of the art of Tamils was another story.On the other hand, Catholic Christianity provided an impetus for Kooththu, since most of the people embraced Christianity in the Portuguese times were from the folk of the society. Catholic Christianity used Kooththu as a medium for religion among Eezham Tamils right from the times of the Portuguese. Many Eezham Tamil Kooththu artists and texts available today are from the Catholic traditions of Mannaar and Jaffna.Similarly, the strong substratum of the folk culture of Batticaloa and Vanni preserved the kooththu theatre to a great extent. Batticaloa and Vanni, especially contributed in retaining native themes and in preserving the theatre in its sterling form.The practice of kooththu can also be seen in the Tamil Muslim heritage such as in the theatre called No'ndi-naadakam. Professors K. Kanapathippillai, S. Vithiyananthan, K. Sivaththamby, S. Maunaguru and scholars T. Shanmugasundaram, Kaarai Sundarampillai, Bala Sugumar and S. Jeyasankar (the list is not exhaustive) have made significant contributions in the academic study and revival of the Kooththu theatre of Eezham Tamils. Kanapathippillai was the pioneer in introducing Kooththu to university level studies and performance in the 1950s.However, like in the case of Paa'nar and Pa'ndar (ancient communities of performing artists; see Yaazhppaa'nam and Pa'ndatheruppu), Kooththar as a community disappeared among Eezham Tamils. The identity survives only in place names and sayings.For instance, 'Pa'ndaara ve'liyilea pa'ndak-kooththum ku'ndaa'lach chaddiyilea kothi nellum' (the Kooththu performance of the Pa'ndar community at the open space and the boiling paddy in the deep cauldron – both jump), is a saying in Jaffna recorded by Prof. Saba Jeyarajah with a note that pa'ndak-kooththu was a type of theatre prevailed in Jaffna (Aadat Kalai, 2007, P.76, 'பண்டார வெளியிலே பண்டக்கூத்தும் குண்டாளச் சட்டியிலே கொதி நெல்லும்.') Such communities might have later got absorbed into other communities. An example is the honorific term Kaddaadi found used in Eezham Tamil for launders. Kaddaadi actually means a theatre person, especially of ritual dances associated with oracles and divining. (Kaddu: stage; Aadi: performer). Kooththan Cheemaa, the place under discussion, is a locality in the A'laveddi North village of the Valikaamam North division of Jaffna district.A'laveddi North, is a centre for traditional arts, music and theatre of Jaffna, and is largely inhabited by traditional communities connected to them. The major identities are Pa'ndaaram (both Veera Saiva and non- Veera Saiva) and Nadduvar (literally meaning choreographers but now identified with Naathasvaram-Thavil musicians)The locality of Kooththan Cheemaa was once known for its female dancers. The writer comes to know from a native of the locality that four or five generations ago the legendary dancers of this locality had the reputation of performing even in India, in the Chithamparam (Chidambaram) and Thagnchaavoor (Tanjavur) temples.Another native of the locality, while attesting to the details found in the column, informed the writer in a feedback that the place name is often pronounced and written as 'Kooththagn Cheemaa'.This could be either because of the conjunction of the words Kooththan and Cheemaa, or perhaps because the involved words are Kooththam and Cheema. In the case of the second possibility the place name could mean either 'the dance / theatre-locality' or ‘the locality of dancers / theatrical artists’. Some related place names:Kooththan-kaladdi: The rocky land of a theatrical artist. This is a locality in the Veala'nai Third Ward of the Islands (Kayts) division of Jaffna district.Kooththaadi-maruthamaduk-ku'lam: The tank of a theatre artist, having Maruthu (Terminalia arjuna) trees in its banks. This is a place near Madu in the Mannaar district. The term Kooththaadi found in this place name is specific evidence that Kooththan is not a personal name, but a reference to the identity of theatre artists. The Mannaar region is known for such artists. Chelli-cheema: The lands belonging to Chelli (a female name). This is a locality where there is a Murukaiyaa Temple in Karaveddi village of the Karaveddi division of Jaffna district.Ve'lich-cheemaa: 1.The open lands; 2.The lands at the outskirts. This is a locality in Mayiliddi North village of the Valikaamam North division of Jaffna district.The following are locality names having the suffix Cheemaa found in the land deeds of Kokkuvil, of the Nalloor division of Jaffna district (E. Balasundaram, 2002):Periya-cheema (the big land); Paruththich-cheemaa (lands under cotton cultivation); Paththini-cheemaa (lands belonging to Ka'n'naki temple); Paalan-cheemaa (lands belonging to a person named Paalan); Maruthan-cheemaa (lands belonging to a person named Maruthan); Raaman-cheemaa (lands belonging to a person named Raaman)Madul-seemaa: The district and its boundaries (Madulu from Ma'ndala). This is a GS area in the Lunugala division of Badulla district. In the past the place

ஈழத்தமிழர் நடனம்

உலகில் பரத நாட்டிய அரங்கேற்றத்தில் முதல் முறையாக கூத்து ஒரு உருப்படியாக 15/11/2008ல் நோர்வேயில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

ஈழத்தமிழர் நடனம்

புதிய சாதனை

பரத நாட்டிய அரங்கேற்றம் ஒரு பார்வை! அண்மைக் காலங்களில் நிகழ்ந்த அரங்கேற்றங்களை பார்க்கையில் பரதநாட்டியம் தற்போது நோர்வேயில் ஒரு நல்ல ஆரோக்கியமான பாதையில் பயணப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறதென்றே தோன்றுகிறது. அந்தவகையில் செல்வி ராகவி ரவிச்சந்திரனின் பரதநாட்டிய அரங்கேற்றமும் 15.11.2008 ல் Grorud samfunnhus மண்டபத்தில் சிறப்பாகவே நடந்தது.
நடன ஆசிரியை திருமதி மேசி சூசை அவர்கள் இந்த அரங்கேற்றத்தை நிகழ்த்தினார். எட்டு வயதே நிரம்பிய செல்வி ராகவியால் திருமதி மேசி சூசை பெருமை பெற்றாரா அல்லது திருமதி மேசி சூசை அவர்களால் செல்வி ராகவி பெருமை பெற்றாரா என்று தோன்றக்கூடிய வகையில் இந்த நிகழ்வு அமைந்திருந்தது. எட்டு வயதில் ஒரு பரதநாட்டிய அரங்கேற்றம் நிகழ்ந்ததை நோர்வேயில் ஒரு சாதனை என்றே சொல்ல வேண்டும்.
பொதுவாக ஒரு மாணவி அரங்கேற்றம் செய்ய குறைந்தது நான்கு வருடங்களுக்குமேல் தேவை என்கிற நிலையில் செல்வி ராகவி எட்டு வயதில் அரங்கேற்றம் செய்கிறார் என்றால் அவர் எத்தனை வயதில் நாட்டியம் பயில தொடங்கியிருக்க வேண்டும் என்பதை நீங்களே ஊகித்துக் கொள்ளுங்கள் நிகழ்ச்சியில் பிரதம விருந்தினராக வந்திருந்த பேராசிரியர் பாலசுகுமார் அவர்கள் ஒரு கருத்தை கூறியிருந்தார் hழத்துக் கலையென்று நாங்கள் எதை வெளியில் கொண்டு போகப்போகிறோம் வேறு இனத்தவற்கு எங்கள் நடனம் என்று எதை அடையாளப்படுத்தப் போகிறோம். நல்ல கேள்வி இதற்கான பதிலை இந்த நிகழ்ச்சியிலேயே திருமதி மேசி சூசை அவர்கள் தந்திருக்கிறார் அதற்கு பின்பு வருகிறேன்
இந்த அரங்கேற்றத்திலே செல்வி ராகவி முறையே புஸ்ப்பாஞ்சலி, ஐதீஸ்வரம், சப்தம, வர்ணம, பதம், கீர்த்தனை, தில்லானா, கூத்து (கூத்தையும் ஒரு உருப்படியாக சேர்த்த துணிச்சலுக்கு எமது பாராட்டுக்கள்) என எட்டு உருப்படிகளை ஆடிக்காட்டினார் இதில் சிலவற்றை மட்டுமே குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.
வர்ணம் - மிக அருமையாக வடிவமைக்கப்பட்ட நடனம் நன்கு அறிந்த பாடல். வர்ணம் பொதுவாக பார்வையாளர்களின் பொறுமையைச் சோதிக்கும் ஆனால் அதற்கு மாறாக ரசிக்க வைத்தது வர்ணத்திலே நவரச பதவர்ன கதைகளையும் தனது நடனத்தால் அழகாக விழங்கப்படுத்தினார் செல்வி ராகவி பிட்டுக்கு மண் சுமந்த சிவன் கோபமான அம்மன் சாந்தமாகும் அம்மன் என பிரமாதப் படுத்தினார் குறை - இன்னும் கொஞ்சம் வேகத்தை கூட்டியிருக்கலாமோ என்று தோன்றுகிறது
பதம் - தாயே ஐசோதா ... மிக அழகாக அபினயம் பிடித்தார் செல்வி ராகவி நடனம் அழகாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது தில்லானா- நல்ல அழகான நடனம் பொதுவாகவே தில்லானா ரசிக்கக்கூடிய நடனம் செல்வி ராகவியும் அனுபவித்து பார்க்கக்கூடியமாதிரி ஆடினார் கூத்து – பேராசிரியர் பாலசுகுமாரின் கேள்விக்கு திருமதி மேசி சூசை அவர்கள் பதில் சொன்ன இடம் மிக மிக அற்புதமாய் இருந்தது இந்த கூத்தை நிகழ்த்தியதன் முலம் திருமதி மேசி சூசை நடன ஆசிரியர்களுக்குள் தன்னை தனித்து அடையாளம் காட்டுகிறார் இளம் நடன ஆசிரியர்கள் கொஞ்சம் யோசிக்கலாம் கூத்தில் ஒரு புதிய யுக்தியை கையாண்டிருக்கிறார் திருமதி மேசி அவர்கள் பின்னணியில் வார்த்தைகளைத் தவிர்த்து தாளத்தில் நடர்ந்திருப்பதால் இங்கே கூத்து தனி நடனம் என்ற நிலைக்கு மாறிவிடுகிறது அத்துடன் நடன அசைவுகளும் வழமையான கூத்துவடிவத்திலிருந்து மாறுபட்டு தனி வடிவம் பெற்றுவிடுகிறது உலகிலேயே கூத்தை பரதநாட்டிய உருப்படிகளில் ஒன்றாக உருவகப்படுத்திய பெருமை திருமதி மேசி சூசை அவர்களையே சாரும்
வழமையாக கூத்தில் வரும் பாத்திரங்களை அதீத ஒப்பனையால் கோமாளிகள் போன்று தோற்றம் பெறச் செய்துவிடுவார்கள் அதற்கு மாறாக இங்கே அதிகம் உறுத்தாத ஒப்பனை இயல்பாக பார்வையாளர்களை கூத்துடன் ஒன்றிக்க வைத்துவிடுகிறது பார்வையாளர்களிடம் இருந்து கிடைத்த வரவேற்பே அதற்கு சாட்சி ஓப்பனைக் கலைஞர்களை குறிப்பிட்டே ஆகவேண்டும் மிக நேர்த்தியாக இருந்தது ஆடைகளும் முக அலங்காரமும்
மேடையமைப்பு மிக மோசம் வெறுமையாக இருந்தது ஒரு பாரம்பரிய நடனத்துக்கு ஏற்ப சிறிய அளவிலாவது ஏதும் செய்திருக்கலாம் அல்லது இப்பிடி மாலைகளைக் கட்டி அலங்கோலப் படுத்தாமலாவது இருந்திருக்கலாம் பொதுவாகவே வேறு விடயங்களுக்கு காசை இறைப்பவர்கள் மேடையமைப்புக்கு பின் நிற்பது ஏன்? அல்லது வேறு சில நிகழ்ச்சிகளில் பார்த்தது போல வேறு நாடுகளிலிருந்து அலங்காரப் பொருட்ளை இறக்கி (மஞ்சள் நிறத்தில்கூட என்ன ரசனையோ) அசிங்கமாய் ஒரு செற் போடுவார்கள் ஏன் இங்கிருக்கும் கலைஞர்கள் கண்களில் தெரிவதே இல்லை அதே காசை இங்கேயே பாவிக்கலாமே அதே போல இந்தியக் கலைஞர்களையே தொடர்ந்தும் பாவிக்கிறோமே எப்போது எமது கலைஞர்கள் கண்களில் தெரியப் போகிறார்கள் ஒலியமைப்பு நன்றாக இருந்தது
ntpicture ன் ஒரு வாசகர் ஒரு கேள்வி அனுப்பியிருந்தார் ஏன் அண்மையில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சி பற்றி உங்கள் இணையத்தில் எதுவும் எழுதவில்லையென்று அதற்கான பதில்- தனி நபர்கள் தனி அமைப்புக்களால் நடத்தப்படும் நிகழ்ச்சிகளுக்கு எமக்கு அழைப்பு அல்லது அறிவித்தல் கிடைத்தால் மட்டுமே நாங்கள் அந்த நிகழ்ச்சிக்கு போய் அது பற்றிய எமது கருத்தை எழுதுவோம் இது எமக்கு ஏற்படும் வசதிக்குறைவை தவிர்ப்பதற்காக நாம் எடுத்த ஒரு முட